Δευτέρα, 3 Μαρτίου 2014

Κάντο όπως ο Κούγιας!

Πώς να μείνεις κατεστημένο στην αυτοδιοίκηση…
Ο Αλέξης Κούγιας μας τράβηξε την προσοχή όταν μπήκε επιδεικτικά στον αγωνιστικό χώρο του Εθνικού σταδίου Αιγίου πριν το αγώνα Παναιγιάλειου – Παναχαϊκής. Η εικόνα του μικρόσωμου κυρίου που ακολουθούνταν από τους εύσωμους παίκτες και με την καμπαρντίνα του να αγγίζει το χορτάρι θα ήταν αστεία αν δεν έφερε ένα αποκαρδιωτικό μήνυμα: ο «Παράγοντας» είναι εδώ, πριν και πάνω από όλα!
Ο Αλέξης Κούγιας είναι τυπικό παράδειγμα «παράγοντα» που επιβάλει την παρουσία του χωρίς να ενδιαφέρεται αν τον συμπαθούν ή όχι – αν τον εμπιστεύονται ή όχι. Ελάχιστοι πείστηκαν ότι έγινε πρόεδρος της Παναχαϊκής λόγω της αγάπης του για την ομάδα. Ελάχιστοι πίστεψαν ότι η απόφασή του να αποσύρει την ομάδα του από το πρωτάθλημα, λίγες ώρες μετά την καθαρή ήττα από τον Παναιγιάλειο με 4 – 0, ήταν μια πράξη απόγνωσης ενός αδικημένου ή ότι νοιάστηκε για τους παίχτες και τους φιλάθλους όταν αργότερα είπε ότι θα ανακαλέσει την απόφασή του.
Πώς, τελικά, παράγοντες που δεν είναι αποδεκτοί από τους φιλάθλους κυριαρχούν στο χώρο του ποδοσφαίρου;
Το μυστικό είναι να καθιερωθείς ως «κατεστημένο», και το κατεστημένο δεν έχει ανάγκη την ωραιοποίησή του. Αντίθετα, φροντίζει να αναδεικνύει μια κατάσταση όσο το δυνατόν πιο αποκαρδιωτική ώστε να επιβάλει, ως δήθεν λογικά συμπεράσματα, αυτά που το συμφέρουν: Στο σκληρό και βρώμικο χώρο του ποδοσφαίρου, μόνο ένα «μούτρο» μπορεί να αντέξει και μοναδική ελπίδα είναι να βρίσκεσαι με το μέρος των ισχυρών!
Το κατεστημένο λειτουργεί ως «καρτέλ»: μπορεί ο ένας να αντιμάχεται τον άλλο για χρήμα και εξουσία, αλλά όλοι μαζί φροντίζουν να μην κλονισθεί η «ομερτά»: ένα «μούτρο» αντικαθίσταται μόνο από ένα άλλο «μούτρο» και μόνο χρησιμοποιώντας τους δικούς τους μηχανισμούς.
Η τεχνική του να επιβάλλεσαι όχι επειδή είσαι αποδεκτός αλλά ως κατεστημένο συχνά επικρατεί και στην Αυτοδιοίκηση! «Παράγοντες» κατά γενική ομολογία ατομιστές και ανεπαρκείς επιβάλλονται επειδή πέτυχαν να γίνουν «κατεστημένο». Δηλαδή να στηρίξουν την εξουσία τους όχι στην εμπιστοσύνη και την αγάπη του κόσμου, αλλά στο ότι έχουν επιβάλει πως μόνο αυτοί αντέχουν στο σκληρό παιχνίδι.
Η μηχανισμοί του κατεστημένου ενεργοποιούνται ιδίως κατά την περίοδο των εκλογών. Τότε παρατηρούμε το εξής οξύμωρο: αντί να ωραιοποιείται η κατάσταση, εντείνεται η θεωρία του «βρώμικου παιχνιδιού» και των συμφερόντων που κινούν τα νήματα. Αντί να ενισχυθεί η αισιοδοξία για το μέλλον, εντείνεται η απαισιοδοξία και η πεποίθηση ότι τα πράγματα δεν αλλάζουν με τίποτα. Αντί να αντιπαρατεθούν προγράμματα και ιδέες, εδραιώνεται η αποδοχή του ανταγωνισμού ή της συναλλαγής ανάμεσα σε άτομα.
Έτσι, οι πολίτες εξαναγκάζονται να αποδεχτούν ότι, ακόμη κι αν δεν εμπιστεύονται κάποιον, δεν έχουν άλλη επιλογή παρά να βρεθούν με τον ισχυρό! Ταυτόχρονα, αφού το παιχνίδι είναι έτσι κι αλλιώς βρώμικο, «νομιμοποιούνται» οι μηχανισμοί χειραγώγησης ψήφων όπως η εξαγορά, ο εκβιασμός, η εξαπάτηση, η «υποχρέωση», η προβολή της οικονομικής επιφάνειας κ.λπ. Αυτά θεωρούνται ισχυρότερα διαπιστευτήρια για συμμετοχή στα κοινά από ότι η όρεξη για προσφορά, το όραμα, οι ιδέες.
Όπως όλα τα «καρτέλ», το κατεστημένο στην Αυτοδιοίκηση επιτρέπει εναλλαγές σε πρόσωπα και συσχετισμό δυνάμεων με τους δικούς του όρους. Αλλάζει η Δημοτική Αρχή όταν ο τάδε κοπαδάρχης αλλάζει στρατόπεδό, ο τάδε βουλευτής στηρίζει άλλον, ο αντίπαλος επενδυτής – υποψήφιος ρίχνει περισσότερα χρήματα στην εξαγορά ψήφων, οι απελπισμένοι επαγγελματίες υποκύπτουν στον εκβιασμό ενός άλλου παράγοντα κ.λπ. Και αν κάποιος επιχειρήσει να παρέμβει χωρίς να διαθέτει κάποια από αυτά τα μέσα, δέχεται νουθεσίες του τύπου «το παιχνίδι είναι βρώμικο, δεν κάνεις γι αυτά», λες και πρόκειται να μπλέξει με τη μαφία…
Για να αλλάξει αυτή η κατάσταση πρέπει να απορρίψουμε τους όρους του παιχνιδιού. Το κατεστημένο ανατρέπεται μόνο όταν αρνηθούμε την ανάγκη ύπαρξής του. Η συμμετοχή στα κοινά με όπλο την αισιοδοξία, την ελπίδα, την πίστη στον άνθρωπο είναι ένας τρόπος.


Ορισμός από τη Βικιπαίδεια: ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ - Σύστημα ατόμων και ισχυρών ομάδων συμφερόντων που ελέγχουν σε βαθμό να εξουσιάζουν καίριους τομείς της πολιτικής, οικονομικής, αθλητικής ή πολιτιστικής ζωής (όχι απαραίτητα σε συνεννόηση) και που αντιδρούν σε κάθε ανανέωση η οποία θα μπορούσε να απειλήσει την κυριαρχία τους

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου